Modül-2 Kurs-5

Olgunlaşma Süreci

Peynirlerin Olgunlaşması

Peynirler mikroorganizma ve enzimler aracılığı ile oluşmaktadır. Peynirin ilk maddesi pıhtılaşma ürünü olan telemedir. Teleme; beyazımtırak renkli, yumuşak kıvamlı ve yavan lezzetli bir maddedir. Telemenin peynir haline dönüşmesi için bir takım evrelerden geçmesi gerekmektedir.

Bazı peynirler yapılır yapılmaz yenir, bu tür peynirler olgunlaşmadan yenen peynirler olarak ifade edilir. Genel olarak peynirler kısa ya da uzun olgunlaşma evresi geçirdikten sonra tüketilir.

Olgunlaşma: Peynirin yapılışından, kendine has özellikleri oluşuncaya kadar geçen süre içinde meydana gelen mikrobiyolojik, kimyasal, fiziksel olayların tümünü kapsar. Peynir kendisine ait tipik özellikleri bu sayede kazanır. Olgunlaşma yeri ve şekli peynirlere göre değişir. Bir peynirin kusursuz olgunlaşabilmesi, her şeyden önce olgunlaşmada rol oynayan mikroorganizmaların yeterli sayıda ve aktivitede bulunmaları ile mümkündür.

Genel olarak peynirler ısı derecesi düşük, nem oranı yüksek olan mağara, mahzen, soğuk hava depoları gibi yerler ya da özel yapılmış odalarda olgunlaştırılır. Olgunlaşma ambalaj içinde (kuru veya salamura olarak teneke içinde, küp ya da plastik bidonlarda, kuru olarak deri tulumlarda, çömleklerde vb.) veya açık halde gerçekleştirilir. Olgunlaşma peynir çeşidine göre farklılık göstermektedir. Yumuşak peynirlerde bu süre kısa, sert peynirlerde uzundur.

  • Her peynir türü farklı mikroorganizmaların etkisi altında olgunlaşır.
  • Peynirlerin olgunlaştırıldığı sıcaklık derecesi ve nem oranı da farklıdır.

Peynirlerde olgunlaşma esnasında glikoliz, proteoliz ve lipoliz gibi enzimatik tepkimeler sonucu, laktik asit oluşur. Bazı peynir çeşitlerinde ise propiyonik asit, asetik asit, etil alkol, karbondioksit gibi ürünler oluşur. Ayrıca kimyasal etkileşim sonucu peptitler, serbest aminoasitler, aminler, serbest yağ asitleri ve benzeri maddeler oluşur. Bu etkileşimler sonucunda peynir çeşitlerine göre renk, koku, tat, yapı, tekstür ve aroma özelliklerini kazanır.

Uygun ve yeterli olmayan mikroflora, genellikle hatalı ürünlerin ortaya çıkmasına neden olur. Faydalı mikroorganizmaların yeterli miktarda olması ile genellikle iyi ve kaliteli peynir elde edilmesi ancak gerekli olgunlaşma koşullarının sağlanması ile mümkündür.

Peynirlerin olgunlaşması sütte bulunan veya sonradan starter kültür ilavesi ve bunların enzimleri ile mümkün olabilmektedir. Ancak iyi bir peynir elde edilmesinde; hangi etkilerin mikroorganizmalardan, hangi etkilerin enzimlerden kaynaklandığına dair net bir açıklık bulunmamaktadır. Peynirlerin olgunlaşmasında görevli mikroorganizmalar olgunlaşmanın son dönemine kadar gıdada bulunmaktadır.

Peynirlerin Olgunlaşmasında Görevli Mikroorganizmalar:

  • Fermentasyon Yapan Mikroorganizmalar: Olgunlaşmanın ilk safhası peynirde bulunan laktozun, laktik aside dönüşmesi yani mayalanma aşamasıdır. Bu işlem Laktik Streptokoklar tarafından gerçekleştirilir.
  • Peynirlerde Gözenek Oluşturan Mikroorganizmalar: Bakteriler laktozu parçalayarak laktik asit ve karbondioksite dönüştürürler. Karbondioksit gazı kabarcıklar halinde peynir içinde gözenekler şekillendirir. Değişik türdeki mikroorganizmalar farklı gözenekler oluşturduklarından bu gözeneklerin tipi, sayısı, büyüklüğü de farklı olabilmektedir. Mesela gravyer peynirdeki iri gözenekler propiyonik asit bakterilerinden, küçük gözenekler ise laktik asit bakterilerinden oluşmaktadır.
  • Yüzeysel Mikroflora: Peynirlerin en üst kısımlarında çoğalan mikroorganizmalar, peynirlerin aroma ve lezzet oluşumunu sağlar.

Peynirlerin Depolanması ve Depoların Bakımı

Olgunlaşma süresini tamamlamış peynirler, toptan ve perakende satış yerlerine sevk edilmek üzere, mamul depo odalarında muhafaza edilir. Depolama süresi peynir çeşidine göre farklılık gösterir. Peynirlerdeki olgunlaşma, depolama döneminde yavaş yavaş devam etmektedir.

Uygun depolama koşulları, uygun sıcaklık derecesi ve bağıl nemin ayarlanması ile sağlanır. Bu koşullar, olgunlaşma hızı, ağırlık kaybı, kabuk oluşumu ve yüzey flora gelişimi gibi faktörler üzerinde direkt etkilidir.

  • Cheddar grubundaki peynirler genellikle düşük sıcaklıkta ve %80’den daha az bağıl nem ortamında olgunlaştırılır.
  • Bu tip peynirler satışa sunulmadan önce plastik kap ve poşetler ile ambalajlanır.
  • Olgunlaşma süresi, müşteri talebine göre birkaç ay ile 10 ay arasında değişir.

Olgunlaşmada önemli bir faktör olan depolardaki bağıl nem oranı, tüm önlemlere rağmen zaman içinde azalmaktadır. Bu durumu gidermek için depoya zaman zaman düşük basınçlı buhar verilerek depo nemi ayarlanır.

Ayrıca, depodaki peynirlerden ayrılan uçucu metabolizma ürünleri ve bazı uçucu bileşikler depo atmosferinin kirlenmesine ve bileşiminin değişmesine neden olur. Depo atmosferinin değişmesi için depo içine zaman zaman taze hava verilmelidir. Böylelikle depoda bulunan kalitesiz havanın konsantrasyonu azaltılır.

  • Taze hava genellikle dış havanın nispeten soğuk olduğu, gece saatlerinde depoya alınmalıdır.
  • Bu işlem özel bir sistem ile gerçekleştirilir. Hava dışarıdan özel filtrelerden geçirilerek içeri alınır.

Depolama ısıları genellikle 4-8 derece arasında olup, uzun süre depolanması isteniyorsa bu ısı değerleri biraz daha düşürülmelidir.

Olgunlaşma Sürecinde Peynirlerin Bakımı

Tuzlama işlemi sonrası, genellikle peynir yüzeyinde tuz partikülleri oluşur ve bu durumda peynirden sıvı çıkışı devam eder. Bunun önüne geçmek için peynirler olgunlaştırma depolarına alınmadan önce damlatma denilen işlem ile tuzlu yüzeyin biraz kurutulması sağlanır.

Bu aşamada peynirlerin dizildiği kaplar hafif eğik hale getirilir. Damlatma odalarına hafif hava akımı da verilir. Bu işlem peynir çeşidine göre 8-15 derece arasında birkaç saatten birkaç güne kadar uzayabilir. Damlatma işlemi bittikten sonra peynirler olgunlaştırma odalarına taşınır.

Çevirme İşlemi

Buradaki en önemli faktör, peynir şekillerinin bozulmaması ve homojen şekilde olgunlaşabilmeleri için tüm peynir çeşitlerinin depolama süresince çevrilmeleridir.

  • Çevirme işlemi kabuklu peynirlerde, istenilen kabuk oluşumu sağlanıncaya kadar başlangıçta her gün yapılır.
  • Yeterli kabuk oluşumu sağlanınca ve ortam ısısı düşürüldükten sonra çevirme yani alt üst etme işlemi zaman zaman yapılır.

Kabuk Oluşumu

Kabuk oluşumunun amacı, peyniri mikroorganizmalardan, mekanik hasarlardan korumak ve kurumasını önlemektir. Kabuk, peynirin diğer kısımlarından daha az nem ihtiva eder. Kabuk oluşumunun en önemli aşaması, depolama sürecinde peynirden suyun buharlaşarak ayrılması ile başlar. Kabuğun oluşum düzeyi sıcaklık, nem ve depodaki hava sirkülasyonu ile belirlenir.

  • Sürekli ve dinamik hava sirkülasyonu, peynir yüzeyinden suyun hızlı buharlaşması ve yüzeyde çatlakların gelişmesine neden olur.

Kabuksuz Peynirler

Kabuk oluşumu, tuzlama işleminden hemen sonra uygun bir ambalaj materyali ile kaplanarak önlenebilir. Ambalajlama aynı zamanda mikroorganizmalara ve mekanik hasarlara karşı da koruma sağlar.